Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου 2011

ΕΚΘΕΣΗ ΜΑΘΗΤΗ Γ’ ΤΑΞΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΜΕ ΘΕΜΑ: "Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ"- “Αυτό θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω”…

Μου το έστειλαν με email και αξίζει να το διαβάσετε ...

Με λένε Βασιλάκη Π... και είμαι μαθητής της Γ’ τάξης δημοτικού. Ζω με τους γονείς μου, και τα αδέλφια μου, σ' ένα διαμέρισμα.
Ο πατέρας μου δουλεύει σε μια κρατική εταιρία, ΟΣΕ, ΟΤΕ κάτι τέτοιο. Πάντα μιλάει με ευγνωμοσύνη για κάποιον "Αντρέα" που τον βοήθησε να βρει αυτή τη δουλειά. Είναι ήρεμος άνθρωπος συνήθως. Νευριάζει μόνο όταν βλέπει ειδήσεις και φωνάζει: "Αλήτες, μας καταστρέψατε" και άλλα τέτοια.
Σε αυτές τις περιπτώσεις η μαμά μου του λέει:"Τι φωνάζεις χριστιανέ μου, εσύ δεν τους ψηφίζεις τόσα χρόνια;" κι' αυτός απαντάει:"τι να έκανα ρε γυναίκα, αν δεν ήταν ο Αντρέας θα κοιμόμασταν κάτω από καμιά γέφυρα" κι' η μαμά μου τότε του λέει:" τότε μη φωνάζεις".
Ο πατέρας μου αγαπάει όοοολους τους ανθρώπους εκτός από τους μαύρους τους Ασιάτες, τους κεντροευρωπαίους(λαθρομετανάστες ή όχι)και όποιον δεν είναι Έλληνας.
Για τους μετανάστες λέει συνήθως:" τους μαζέψαμε εδώ χάμω και τρώνε το ψωμί του κοσμάκη".
Είναι ψηλός και μελαχρινός.
Η μαμά μου είναι νεότερη του.Παντρευτήκαν με προξενιό.Δεν δουλεύει και μας προσέχει όλους.
Ο αδερφός μου πάει στην πρώτη λυκείου.Το μόνο που τον ενδιαφέρει απ' το σχολείο είναι η γυμναστική και το διάλειμμα. Στη ζούλα τον είδα κανα δυο φορές να καπνίζει. Είναι λίγο αδύνατος σε όλα τα μαθήματα.
Ο καθηγητής του των μαθηματικών του είπε ότι αν θα πήγαινε να του κάνει ιδιαίτερα μαθήματα θα τον βοηθούσε να περάσει το μάθημα με καλό βαθμό.
Όταν το είπε στον πατέρα αυτός έβριζε για κανα μισάωρο. Μόλις ηρέμησε τηλεφώνησε στον καθηγητή να κανονίσουν για τα ιδιαίτερα.
Η αδερφή μου είναι η μεγαλύτερη και τελειώνει το λύκειο. Μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα στο σχολείο, το φροντιστήριο και το κινητό της τηλέφωνο. Αυτό που την ενδιαφέρει άμεσα είναι να βρει εισιτήριο για τη συναυλία του Σάκη.
Για μένα ο πατέρας μου κάνει σχέδια να με σπουδάσει γιατρό ή δικηγόρο. Εγώ όμως θέλω να ακολουθήσω το επάγγελμα του γείτονα μας. Έχει μονοκατοικία με πισίνα, σπουδάζει το γιο του στην Αγγλία, ακριβό αυτοκίνητο και ζει πλούσια χωρίς να δουλεύει η γυναίκα του.
Είναι εφοριακός υπάλληλος. Αυτό θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω!!!

Δευτέρα 1 Νοεμβρίου 2010

ΓΛΩΣΣΑΡΙ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ


-Αγωνιστής της Δημοκρατίας: Κάτοικος Εκάλης, με βίλλα 500 τ.μ., play-room και πισίνα. 
-ΑΕΠ: Αναμενόμενη Ελληνική Παρακμή (μετά το 1981).
-Αλαβάνος Αλέκος: Γραφικός εισοδηματίας, με έντονο υπαρξιακό πρόβλημα.
-Αξιοκρατία: Παρέα, κουμπάροι, γκόμενες, φιλαράκια.
-Βελανίδια: Τα τρώγανε οι Ευρωπαίοι, όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες. Τώρα θα τα φάμε εμείς.
-Βουλή: Καραγκιόζ Μπερντέ.
-Βουλγαράκης Γιώργος: Νεωτερικός Έλληνας φιλόσοφος ("Ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό").
-Γενιά του Πολυτεχνείου (ή Poulitechniou): Βλ.  Πιράνχας.
-Δεσμεύομαι: Κοροϊδεύω.
-Δεσμεύομαι προσωπικά: Σας έχω χεσμένους κορόϊδα!
-Διαφθορά: Λαϊκό, προοδευτικό  κίνημα στον Δημόσιο Τομέα. .
-Ελλάδα: Closed due to moral and financial bankruptcy. IMF
-Εντιμότητα: Χαρακτηριστικό του ντόπιου μειονοτικού Ελληνισμού.
-Καραμανλής Κώστας: Πρώην εικονικός πρωθυπουργός.
-Καρατζαφέρης Γιώργος: ± Adolf Hitler x Che Guevara + ? : Εκκλησία - Μητσοτάκης x Συναγερμός = Μακρυά.
-Κομμουνιστής: Δυστυχής που πάσχει από μανιοκατάθλιψη. Δεν τολμάει να κοιταχτεί στον καθρέφτη, μην και δει την πραγματικότητα.
-Μαύρο χρήμα: Η "λοκομοτίβα" της ελληνικής αγοράς.
-Μεϊμαράκης Γιώργος: Πολλά βαρύς, με πέντε μπουρμπουλήθρες.
-Μπακογιάννη Ντόρα: Passionaria des arloumbas.
-Παπανδρέου Γιώργος ή Yorgo ή Pedi: Η συνέχεια και το τέλος της ταινίας, "Η κατάρα των Παπανδρέου". Το επεισόδιο προσφέρουν το State Department  και η CIA.
-Παπαρήγα Αλέκα: Δύσμορφο ανθρωποειδές. Λέγεται πως προέρχεται από κατεψυγμένο σπέρμα του Λένιν.
-Παυλόπουλος Προκόπης: Εκφυλισμένο είδος αιλουροειδούς. Δραπέτης ευρωπαϊκού  ζωολογικού κήπου που δεν επιθυμεί την επιστροφή του.
-Πετσάλνικος Φίλιππος: Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων. Για να μετρήσεις το IQ του, χρειάζεσαι πηγάδι.
-Σημίτης Κώστας: Ακριβή κούκλα, made in China, που φωνάζει Ισχυρή Ελλάδα!  Έχει αποσυρθεί από την αγορά ως επικίνδυνη.
-Τζιπ: Όπως Τζίπσυ.
-Τσίπρας Αλέξης: Το γλωσσάρι αυτό δεν ασχολείται με χυδαία cartoons.
-Φιλότιμο: Η λέξη έχει απαλειφθεί.

Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2010

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΑΝΤΕΨΕΤΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ????????


Αν νομίζετε πως αυτό που απεικονίζεται στην φωτογραφία είναι παγωτό, κάνετε μεγάλο λάθος. Ανακαλύψτε την σοκαριστική αλήθεια στην συνέχεια του άρθρου ...;
Πρόκειται για μηχανικά διαχωρισμένο κοτόπουλο που χρησιμοποιείται από τα fast food για chicken nuggets και μπιφτέκια. Επίσης χρησιμοποιείται για επεξεργασμένα προϊόντα κοτόπουλου που βρίσκουμε στα σούπερ μάρκετ.
Αφού αφαιρεθούν τα βασικά κομμάτια κρέατος από το κοτόπουλο, όλα τα υπόλοιπα κομμάτια όπως κόκαλα, εντόσθια κ.τ.λ. τοποθετούνται σε ένα ειδικό μηχάνημα το οποίο τα πιέζει και τα πολτοποιεί με αποτέλεσμα την ροζ μάζα που μοιάζει με παγωτό.
Στην συνέχεια και εξαιτίας των βακτηρίων που συγκεντρώνει, το μηχανικά διαχωρισμένο κοτόπουλο πλένεται με αμμωνία. Τέλος, του δίνεται τεχνητά η γεύση κοτόπουλου και βάφεται με συνθετικό χρώμα.
Το τελικό αποτέλεσμα είναι κάπως έτσι. Λαχταριστό, ε;



Πέμπτη 14 Οκτωβρίου 2010

Το πάρτι τελείωσε.. τα κεφάλια μέσα


Τη δεκαετία του `70 τη θυμάμαι σαν χθες. Κυκλοφορούσαν παντού τα Fiat 127, τα  Zastava,
και οι μηχανές Floretta.
Οι σπορτίφ τύποι είχαν Autobianchi Abarth (με 53 άλογα παρακαλώ),
και οι σώφρονες. Austin Morris Allegro!
Το σουβλάκι με γύρο κόστιζε 3
δραχμές, με σουτζουκάκι 2, και το λεωφορείο μία δραχμή (με πάσο 50
λεπτά). Αν έδινες εικοσάρικο, ο εισπράκτορας ή ο σουβλατζής σε μάλωνε, διότι δεν είχε.
να στο χαλάσει.
Τόσο καλά.


Και μετά ήρθε η δεκαετία του 80.
Και το ΠΑΣΟΚ. Και γέλασε το χείλι του κάθε πικραμένου.
Το δημόσιο άνοιξε τις πόρτες του στον κάθε αναξιοπαθούντα που δήλωνε σοσιαλιστής,
η Ελλάδα απέκτησε «ανεξάρτητη» διεθνή φωνή, μια νέα τάξη αναδύθηκε απ`
το πουθενά, και οι ρεμούλες έγιναν κανόνας.
Η χαρά του αφισοκολλητή. Το βασίλειο της συνδικαλιστικής αυθαιρεσίας.
Όπως και της φτηνής ρητορικής. «Έξω οι βάσεις του θανάτου», «Ζήτω η Λιβύη»,
μελετήστε το «πράσινο βιβλίο» του Καντάφι, και άλλα πολλά παρόμοια.
Ώσπου ήρθε το τέλος.
Τα αναπόφευκτα σκάνδαλα οδήγησαν σε ειδικά δικαστήρια,
ψευδεπίγραφους κήνσορες, και στο «Τσοβόλα δώστα όλα»,
και από κει πάνε κι`άλλοι. 

Και σκάει μύτη ο Μητσοτάκης με τον Μαυρίκη και τον Σωκρατάκια που έλεγε
και ο μακαρίτης ο Κίτσος και μπρρρ..
Τη δεκαετία του `90 που ακολούθησε, τα κεφάλια μπήκαν κάπως μέσα,
αλλά τότε ήταν που ανδρώθηκαν τα πραγματικά λαμόγια.
Τα σκυλάδικα γνώρισαν πιένες. Η Λιάνη ήταν απλά η κορυφή του παγόβουνου.
Πίσω της υπήρχε μια ολόκληρη συνομοταξία πεινασμένων και συνάμα αγριεμένων
ασύδοτων.
Με το χαμόγελο της Κολυνός. «Σοσιαλιστικά» βαμπίρ. Μαζεύοντας όμως γύρω τους και τη πλέμπα.
Και έτσι είδαμε το μοναδικό φαινόμενο, η κάθε γειτονιά να έχει και από μια
ΕΛΔΕ, όπως κάποτε είχε από μια ντισκοτέκ. Χαμός στο ίσιωμα.
Κόσμος και κοσμάκης καταχρεώθηκε για να μπορεί να γίνει «παίκτης».
Χα και πάλι χα. Κάποιοι όμως ανησυχούσαν από τότε.
Είχαν υπόψη τους τη λευκή βίβλο της ΕΟΚ, που ελάχιστη της δόθηκε δημοσιότητα.

Και μετά ήρθε το ευρώ.
Στην αρχή χαρήκαμε, καθότι αισθανθήκαμε Ευρωπαίοι.
Το χρόνιο όνειρο της ψωροκώσταινας. Μέχρι που συνειδητοποιήσαμε πως το ευρώ,
που είχε κλειδώσει στις 340 δραχμές, ισοδυναμούσε με το παλιό κατοστάρικο. Κάποτε αγοράζαμε το φραπέ 140 δραχμές και σκοτωνόμασταν  με τον σερβιτόρο για τα ρέστα από τις 150.
Τώρα έφτασε το φραπέ στα 5 ευρώ και αισθανόμαστε γύφτοι αν δεν αφήσουμε 1
Ε πουρμπουάρ (340 δραχμές παρακαλώ).
Παρόλα αυτά,
λίγο τα ευρωπαϊκά πακέτα, λίγο η Ολυμπιάδα,
λίγο η τραπεζική απελευθέρωση  της δανειοδότησης,
λίγο η στρεβλή ανάπτυξη, λίγο η καρακατσουλίστικη τιβί μας,
και γίναμε όλοι μπρούκληδες. Πήξαμε να βλέπουμε BMW και Μερτσέντες αγορασμένες
με 136 άτοκες(!) δόσεις. Γεμίσαμε από χάϊδες τυπάδες και αισθησιακές μοντέλες  (όλες ξανθιές) γκλαμουράτες. Εκεί που κάποτε βλέπαμε μόνο μουσάτους αγωνιστές,
και αξύριστες κνίτισες, γεμίσαμε από τεκνά και σεξοβόμβες. 50 τηλεοπτικά κανάλια
η Νέα Υόρκη;
150
εμείς. Home Cinemas, Pentium, Playstation, lap tops, flat screen 42 inch
HD TV's,  και πάει λέγοντας.
Όχι παίζουμε.
Και νάσου Ολυμπιάδα σούπερ φαντεζί, και νάσου ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου,
και πίσω και σας φάγαμε κουφάλες λιγούρηδες Ευρωπαίοι. Ελλάδα ρε..
Ναι,
αλλά ήρθε πλέον και η ώρα του λογαριασμού. Με π..ς αυγά δεν βάφονται.
Η αιώνια σοφία του απλού λαού επαληθεύτηκε για μια ακόμη φορά.
Όλα ήταν σικέ.
Τεράστιο το έλλειμμα,
τεράστιο το δημόσιο χρέος,
και πάπαλα οι ντεμέκ σωτήρες πολιτικοί μας.
Ανθρωπάκια και αυτοί, που ψάχνουν να κάνουν τη καλή τους με καμιά γρηγοράδα.
Και μετά μην τους είδατε, μην τους απαντήσατε.
Πάντα φταίνε οι προηγούμενοι. Και νάμαστε ξανά μανά,
εσείς και εγώ, οι μέσοι Έλληνες δηλαδή,
ενώπιοι ενωπίω του ΔΝΤ και του κάθε Τρισέ. Της σκληρής πραγματικότητας.
Και ξαφνικά έντρομοι συνειδητοποιούμε, πως τελικά οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι
δεν μας πολυσυμπαθούν.
Ήταν όλα μια αυταπάτη. Τους αρέσουν τα τζατζίκια και οι παραλίες μας,
αλλά πέραν τούτων.. τίποτα.
Μας απεχθάνονται και μας θεωρούν τσαμπατζήδες και απατεώνες.
Και ο κύκλος κλείνει.
Μας βλέπω ξανά με λαχανί  Zastava και πειραγμένα Lada (με 6 προβολείς ομίχλης) να κάνουμε κόντρες στις παραλιακές.
Αν φυσικά υπάρχουν χρήματα για βενζίνη. Αλλιώς υπάρχουν και τα παπάκια (με
φωσφοριζέ ζάντες) για τα τρελά γούστα. Το ride είναι over, που λένε και οι Αμερικάνοι σύμμαχοί μας.
Το ελληνικό λούνα παρκ τελείωσε. Εκτροχιάστηκε, όπως  στις ταινίες με το δαιμονισμένο τρενάκι του τρόμου.
Ήταν όμως εντυπωσιακό όσο κράτησε. Και όσοι το πρόλαβαν το απόλαυσαν.
Οι υπόλοιποι ας πρόσεχαν. Γεννήθηκαν αργά.
 ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΑΣ

Πέμπτη 7 Οκτωβρίου 2010

Τι είναι η παπαριά:

Η παπαριά είναι ένα δέντρο σαν την  αχλαδιά μόνο που δεν κάνει αχλάδια. Ανήκει στην οικογένεια των Papariae στην οποία ανήκει η παπάγια και το αγγούρι. Πρόκειται για δέντρο της ερήμου το οποίο προστατεύει τον καρπό του  με πολλά τριχίδια. Με αυτή την μέθοδο τα διάφορα πουλιά-θηρευτές δεν  πλησιάζουν. Ο καρπός του εν λόγω δέντρου (παπάρι) παρατηρείται έντονα μετά το 2ο έτος της ηλικίας του. Ακόμα τα παπάρια είναι πολύ ευαίσθητα σε πιέσεις. Μπορεί εύκολα να πρηστούν λόγω  μεταβολών του περιβάλλοντος στη θερμοκρασία, το pH, και την υγρασία.  Προτιμούν να αφεθούν σε ηρεμία και μετά από μια μικρή αύξηση θερμοκρασίας  που προκαλείται από μικροερεθίσματα εκτοξεύονται τα σπόρια που μεταφέρονται  στο άνθος με τον άνεμο (ανεμογκάστρι). Λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου ελάχιστα παπάρια είναι φυσιολογικά και λειτουργικά, για αυτό και πρέπει να τυγχάνουν προσοχής από τους γεωπόνους.







Τα παπάρια και τα δέντρα παπαριές τυγχάνουν μεγάλου σεβασμού στις  μέρες μας στην Ελλάδα, αφού πάντα οι Έλληνες τα θυμούνται στην καθημερινή ζωή:

-Ως απάντηση σε σχόλιο βαθυστόχαστο: «παπαριές ».
-Μεγάλη ένδειξη προσφοράς και αλληλεγγύης είναι η προσφορά παπαριών: «Πάρε  τα παπάρια μου ».
-Κάτι που τυγχάνει μέγιστης σημασίας από εμάς λέμε « στα παπάρια μου».
-Για άτομα που κάνουν βαρυσήμαντες δηλώσεις ή πράττουν εξίσου σημαντικά  έργα, υπάρχει το «φάε ένα παπάρι» ή « τσίμπα ένα παπάρι».
-Σπανιότερα χρησιμοποιείται η μέτρηση παπαριών για ερευνητικούς λόγους « Μέτρησέ μου τα παπάρια».

Βέρυ ιμπόρταντ πέρσονς ορίζονται ως « παπάρες».

Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου 2010

Μία διδακτική ιστορία


Κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου και συγκεκριμένα κατά την Ιταλική κατοχή, σε κάποιο νησί του Ιονίου η ομάδα κατοχής των Ιταλών είχε επιτάξει το Δημαρχείο, που βρισκόταν στην κεντρική πλατεία του νησιού και το είχε μετατρέψει σε αρχηγείο της.  Ο επικεφαλής της ομάδας κατοχής, Ιταλός αξιωματικός είχε θρονιαστεί στο γραφείο του δημάρχου και από το παράθυρό του απολάμβανε τη θέα προς την πλατεία του νησιού. Στο κέντρο της πλατείας υπήρχε μια όμορφη εκκλησία και δίπλα ακριβώς ένα πανύψηλο καμπαναριό με ένα περίτεχνο ρολόι στη μέση. Μάταια περίμενε ο ιταλός αξιωματικός να το ακούσει να χτυπάει γιατί το ρολόι αυτό είχε εδώ και καιρό σταματήσει  λόγω βλάβης.
Ο Ιταλός αισθάνθηκε χρέος του να αποκαταστήσει τη βλάβη και έτσι φρόντισε και έμαθε από το δήμαρχο του νησιού ότι το ρολόι είχε σταματήσει γιατί δεν υπήρχε λάδι για να λαδώσουν τα γρανάζια του. Τότε ο αξιωματικός χωρίς δεύτερη σκέψη πρόσφερε στον δήμαρχο έναν τενεκέ 12 λίτρων , παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο, έτσι ώστε να λαδωθούν τα γρανάζια και να δει και πάλι το ρολόι να δουλεύει και πάλι, και να ακούσει την καμπάνα να χτυπάει ρυθμικά την ώρα. 
Ο δήμαρχος πήρε το λάδι και το ίδιο βράδυ κάλεσε στο σπίτι του τον ταμία του δημοτικού συμβουλίου και του έδωσε μία νταμιτζάνα με 6 λίτρα παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο, λέγοντας του ότι ο Ιταλός αξιωματικός ενδιαφέρετε να δει το ρολόι να δουλεύει και πάλι και πως θα έπρεπε γρήγορα να φτάσει το λάδι στα χέρια του συντηρητή του ρολογιού. Την άλλη μέρα το πρωί ο ταμίας πήγε στην κεντρική εκκλησία του νησιού να βρει τον παπά. Στα χέρια του κρατούσε ένα μπουκάλι με 3 λίτρα παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο. Είπε στον παπά πως ως υπεύθυνος της εκκλησίας, άρα και του ρολογιού, ήταν δική του υπόθεση να φροντίσει ώστε το λάδι να φτάσει στα χέρια του συντηρητή του ρολογιού, με σκοπό να λαδωθούν τα γρανάζια του και να αρχίσει και πάλι να δουλεύει, όπως δηλαδή  επιθυμούσε να γίνει ο ιταλός αξιωματικός.
Ο παπάς πήρε το λάδι και το ίδιο μεσημέρι φώναξε τον νεωκόρο στο γραφείο του. Του εξήγησε την επιθυμία του ιταλού αξιωματικού  να δει το ρολόι να δουλεύει και του είπε πως γιʼ αυτό το λόγο προσφέρει 1 λίτρο παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο. Τον παρακάλεσε αν θα μπορούσε να πάει το λάδι αυτό στον συντηρητή του ρολογιού και να του πει να πιάσει αμέσως δουλειά και να αρχίσει να λαδώνει το ρολόι. Ο νεωκόρος έφυγε αμέσως για να εκτελέσει την εντολή του παπά. Μετά από λίγη ώρα χτυπούσε την πόρτα του συντηρητή του ρολογιού και αφού του εξιστόρησε τα όσα είχαν συμβεί  του έδωσε ένα μπουκαλάκι με 200 γραμμάρια παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο και του ζήτησε να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατό να λαδώνει το ρολόι για να μην δυσαρεστηθεί ο ιταλός αξιωματικός.
Ο συντηρητής του ρολογιού, όταν έμεινε μόνος, κοίταξε με δέος το πολύτιμο περιεχόμενο του μικρού μπουκαλιού. Σκέφτηκε πόσο νόστιμες θα έκανε τις λαχανίδες που επί μήνες έτρωγε αυτός και η οικογένειά του. Πόσο καλό θα έκανε στο παιδιά του λίγο λάδι που τους έχει ξεραθεί ο οισοφάγος από την μπομπότα! Την ίδια όμως στιγμή σκέφτηκε με τρόμο την αντίδραση του ιταλού αξιωματικού αν δεν έκανε αυτό που τον είχε προστάξει μέσω  του νεωκόρου, μιας και τους υπόλοιπους κρίκους αυτής της αλυσίδας τους αγνοούσε! Το ίδιο απόγευμα το ρολόι χτύπησε και πάλι μετά από πολύ καιρό, έξι φορές. Στην αρχή οι νησιώτες νόμισαν πως κάποιος είχε πεθάνει και σταυροκοπήθηκαν λέγοντας «ζωή σε λόγου μας». Αργότερα όμως, έμαθαν από τον παπά της εκκλησίας που τους μάζεψε για τον εσπερινό ότι ο καλός ιταλός αξιωματικός είχε προσφέρει παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο για να βάλει σε λειτουργία το ρολόι τους και πως γιʼ αυτό και μόνο θα έπρεπε να αισθάνονται μεγάλη ευγνωμοσύνη που ο Κύριος, αν και περνάνε δύσκολες στιγμές στη μέση ενός φριχτού πολέμου τους έστειλε αυτόν τον μεγαλόψυχο Ιταλό.
Φυσικά το ρολόι στην κεντρική πλατεία του νησιού σταμάτησε να δουλεύει μετά από μία εβδομάδα και ο ιταλός αξιωματικός έστησε στον τοίχο του καμπαναριού τον έλληνα συντηρητή και τον εκτέλεσε ένα πρωί, παρουσία του δημάρχου, του ταμία, του παπά του νεωκόρου και των υπολοίπων κατοίκων του νησιού για παραδειγματισμό!!!!!!!
Αν και στην Ελλάδα σήμερα δεν υπάρχει κατοχή, ούτε ξένοι κατακτητές, εμείς ακόμη συνεχίζουμε να  στερούμε το «λάδι» από τα γρανάζια της μηχανής μας. Από το δήμαρχο στον ταμία και από τον παπά στον νεωκόρο χάνεται ο πλούτος που έρχεται από την Ε.Ε. για να υποστηρίξει την οικονομία μας και στο τέλος το θύμα είναι ο συντηρητής του ρολογιού... δηλαδή εμείς!!!

Δευτέρα 27 Σεπτεμβρίου 2010

ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΡΙΞΕΤΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ (Tα σύμβολα των παιδόφιλων-παιδεραστών)





«Είχαμε χθες μια συνάντηση με την παιδοψυχολόγο στον παιδικό σταθμό με θέμα την κακοποίηση των παιδιών και μας είπε φοβερά πράγματα, που μας άφησαν όλους άφωνους. Ένα από αυτά είναι ότι οι παιδόφιλοι έχουν σύμβολα για να αναγνωρίζονται μεταξύ τους, τα οποία έχουν κυκλοφορήσει και σε κοσμήματα και tatoo.
ΜΕΙΝΑΜΕ ΚΑΓΚΕΛΟ!!! Ήμασταν 15 γονείς και κανένας μας δεν ήξερε ούτε είχε ακούσει κάτι για το θέμα.
Σήμερα λοιπόν μπήκα σε ένα site για κακοποιημένα παιδιά και τα βρήκα για να σας τα στείλω. Δώστε προσοχή και στείλτε το σε όλους τους γνωστούς σας, έχουν δεν έχουν παιδιά οι ίδιοι. εκείνοι μπορεί να τα προωθήσουν σε άλλους και η αλυσίδα να σώσει ένα παιδί, και μόνο για αυτό αξίζει λίγα λεπτά από το χρόνο σας. Πρέπει να παρατηρούμε τα πάντα, σκεφτείτε ότι κάποιο από τα σύμβολα μπορεί να το έχουμε σαν κόσμημα και εμείς (εν αγνοία μας) γιατί μας έκανε "κλικ" και μας άρεσε. Δίνουμε άθελά μας στόχο. Προσοχή και πάλι προσοχή»


http://hamomilaki.blogspot.com/2009/06/simbolos-da-pedofilia.html
Τα σύμβολα πιο συγκεκριμένα είναι:




Το BLogo, «boylover» που συμβολίζεται από δύο μπλε τρίγωνα, το ένα μέσα στο άλλο, σε σπειροειδή μορφή, και υποδηλώνει την προτίμηση στα αγόρια.


Το LBLogo, «littleboylover», που συμβολίζεται από ένα παρόμοιο σχέδιο του Blogo, χωρίς γωνίες, και υποδηλώνει την προτίμηση στα μικρά αγόρια.


Το Glogo, «Girllover», που συμβολίζεται από δύο καρδιές η μία μέσα στην άλλη και υποδηλώνει την προτίμηση στα κορίτσια.


Το Clogo, «Childlover», που συμβολίζεται από μια πεταλούδα που τα φτερά της έχουν σχήμα καρδιάς και υποδηλώνει την προτίμηση και στα δύο φύλα.